Podstawę prawną tworzenia i funkcjonowania przedsiębiorstw jednoosobowych w Polsce stanowi ustawa o swobodzie działalności gospodarczej oraz przepisy Kodeksu cywilnego z dnia 24 kwietnia 1964 (poza częścią dotyczącą spółek).

Zgodnie z art.11 k.c. pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletniości. Zdolnością prawną jest możliwość nabywania praw i zaciąganie zobowiązań. Każda osoba, która nie została ubezwłasnowolniona lub w stosunku do której nie orzeczono sądownie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, może założyć i prowadzić działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 43 p.4 k.c. ustawodawca zatwierdził regułę, że firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. 

Polecamy: Jak wynająć powierzchnię komercyjną

Założenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie jest uwarunkowane skomplikowaną procedurą. Przy tej formie działalności gospodarczej jest możliwość dokonania wyboru formy opodatkowania ze wszystkich dopuszczalnych form, a jedynym ogranicznikiem dokonania wyboru jest charakter i rodzaj wybranej działalności i ewentualne jej przyporządkowanie do określonej w przepisach formy opodatkowania.

Przedsiębiorstwo jednoosobowe jest prowadzone i reprezentowane przez właściciela, tj. przedsiębiorcę, odpowiadającego w sposób wyłączny i bez ograniczeń za wszelkie zobowiązania swojej firmy zarówno majątkiem przedsiębiorstwa, jak i majątkiem osobistym. Pełnej osobistej odpowiedzialności za działalność przedsiębiorstwa towarzyszy pełnia kompetencji decyzyjnych przedsiębiorcy.